
ผมกับแฟน คบกันมา 5 ปี (เราเป็นเพื่อนกันมาก่อน) ผมชอบแฟนผมเพราะเป็นคนเก่ง พูดเก่ง พูดจาดี ตลก ซื้อสัตย์ และเป็นคนขยันครับ
เมื่อก่อนเริ่มคบกันใหม่ๆแฟนของผมมีฐานะลำบาก ส่วนผมมีฐานะดีกว่า เราเรียนมัธยมมาด้วยกันผมมักจะเลี้ยงข้าวหรือซื้อของต่างๆที่เธออยากได้ให้เธอเสมอ เพราะเข้าใจปัจจัยเธอจำกัด พ่อแม่ผมก็ซื้อของให้เขาเสมอไม่เคยคิดเงินพาไปทานข้าว พาไปเที่ยวด้วยกันตลอด (พ่อแม่เธอให้เงินเธอน้อยหรือบางครั้งก็ไม่มีให้เพราะต้องลงทุนซื้อของมาขายทุกวัน ค่าบ้านเช่าบางครั้งยังไม่มีจ่ายเลย ) หลังเข้ามหาลัย ผมช่วยเธอเสมอแม้ค่าเทอมส่วนที่ขาดจากกู้เรียนมหาลัยก็ตาม ค่ากินค่าหอที่พ่อแม่ให้ผมแต่ละเดือนผมก็จะเอามาแบ่งให้เธอ 50% ไว้ใช้ซื้อข้าวซื้อของที่จำเป็น ค่าหอพัก ค่าเดินทาง อื่นๆ
และแล้วแฟนผมก็อยากหาเงินระหว่างที่เรียนอยู่โดยให้ผมลงทุนให้ทำร่วมกับเธอ กำไรเธอเก็บใช้คนเดียว ขาดเมื่อไหร่จะบอกผม 555 หลังจากนั้นธุรกิจก็ดีขึ้นเรื่อยๆ เธอเริ่มมีเงินเก็บ ซื้อของแบรนด์เนม ซื้อรถยนต์(3 คัน) ซื้อบ้าน(หลังแรกให้พ่อแม่เธออยู่) ซื้อคอนโดหรู ไม่รวมเที่ยวต่างประเทศครับ ในระหว่างที่เรียนอยู่มหาลัยครับ ผมยินดีกับความสำเร็จของเธอมากครับ ทุกวันนี้ผมยังไม่ได้เงินจากกำไรเลย555
แต่รู้สึกเสียใจกับพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปกับผม หลังจากที่เธอเริ่มมีเงิน เธอชอบตะคอกตะโกน เริ่มพูดคำหยาบต่างๆ โง่ ตัวซวย ควาย ไม่มีสมอง และอีกนานา ไม่ให้เกียรติต่อหน้าเพื่อน ต่อหน้าผู้ใหญ่ และที่สาธารณะยิ่งคนเยอะๆเธอยิ่งชอบ เธอทำตัวเป็นใหญ่ต่อหน้าเพื่อนๆผมสอนอะไรไม่ได้จะไม่ยอมทันทีและจะชอบพูดว่าทุกวันนี้มีเงินกินเองไม่ได้ขอ-อย่ามาสอน ผมทำอะไรก็ผิดไปหมด โดนด่าว่าโง่บ้างไม่มีสมองบ้าง …555 ทั้งที่ผมไม่เคยพูดคำหยาบต่างๆกูหรือทำร้ายเธอสักครั้งกับเธอเลย ไม่รู้จำมาจากไหนครับ หลังเธอเริ่มบ่นไม่ชอบไม่พอใจครอบครัวผมมากขึ้น บ่นว่าแม่ผมอย่างนั้น พ่อผมอย่างนี้ ต่างๆนาๆทั้งๆที่เขาไม่ได้ทำอะไรให้เลย
ใครมีประสบการณ์หรือคำแนะนำช่วยบอกทีครับที่เธอเป็นแบบนี้เพราะว่าเริ่มมีเงินหรือป่าว ?ที่เธอเป็นแบบนี้เพราะว่าผมทำอะไรผิดหรือป่าว ?ถ้าผมเลิกกับเธอ..เธอจะเสียใจหรือป่าว ?ทางออกที่ดีสุดคืออะไร ?