สวัสดีครับผมเป็นผู้ชายธรรมดาๆคนนึง หน้าตาบ้านๆ ผิวออกแทนๆ ไม่มีอะไร ทางบ้านค่อนข้างยากจน ตอนนี้เรียนอยู่ ปี 1 มหาวิทยาลัยในพิษณุโลกครับ เรื่องมีอยู่ว่า ผมได้เจอกับเขาใน เฟสบุค เขาก็ทักผมมา (เขาไม่ได้แต่งตัวเป็นผู้หญิงนะครับ แต่ท่าทางเขาเป็นผู้หญิง) สมมติว่าชื่อ A นะครับก็คุยกันปกติ ผมไม่ได้คิดอะไร จนเขาเริ่มหยอด เริ่มจีบ ผมก็ไม่ค่อยตอบแชทเขาหรอกครับ เพราะผมมีผู้หญิงที่ผมแอบชอบมาตั้งแต่ ม.5 แล้ว จน ม.6 ก่อนปิดเทอมผมเลยไปบอกกับเธอ เป็นไปตามคาดครับ แห้ว!!! ทั้งๆที่รู้ว่าผลมันจะออกมาเป็นอย่างไร แต่ผมกลับเสียใจอยู่ดี ผมบ้าเลยครับ ไม่เป็นอันทำอะไร จน A เขาก็ทักผมมาทุกวันๆ ผมไม่รู้จะระบายเรื่องนี้กับใครเลย เพราะ ผมไม่ค่อยมีเพื่อน ผมเลยตัดสินใจ เล่าเรื่องขอผมทั้งหมดให้ A ฟัง ทุกเรื่องครับ เรื่อง ผู้หญิง เรื่องพ่อมีเล็กมีน้อย คุยกันตั้งแต่ผมจบ ม.6 คุยกันจนเรื่อยมา จนครบ 1 ปี แล้ว A ก็มาขอผมเป็นแฟน ผมเลยปฏิเสธไปครับ A เขาเสียใจมาก ผมก็ไม่รู้จะทำอย่างไร และแล้ว A ก็หายไปจากชีวิตผม ผ่านไป 1 เดือนผมโคตรคิดถึง A เลยครับ จนผมต้องทักแชทเขาไป ในใจผมเริ่มหวั่นไหวแปลกๆ จนผมตกลงลองคบกับ A เขาดูเอาใจใส่ผมดีมากครับ ยิ่งนานวันผมยิ่งรักมากขึ้น จนเรา 2 คนนัดเจอ แต่ผมไม่มีแม้แต่ค่ารถ ผมเลยบอกไปว่า ไม่มี และ A ก็โอนเงินมาให้ผม เราไปเที่ยวกัน สนุกด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน และเราก็มีอะไรกัน A เป็นคนแรกของผม แต่ผมรักเขามากๆเลย เราคบกับมาเรื่อยๆ เหมือน A เริ่มเปลี่ยนไปครับ เขาหึงผมมากกว่าเดิม งี่เง่าใส่ผม ชอบพูดจาประชดประชัน ซึ่งต่างกับเมื่อก่อนมากกกกก อาจจะเพราะมีรุ่นพี่ที่ มหาลัยเข้ามาจีบผมด้วย(อย่าหาว่าผมหลงตัวเองนะครับ) ผมชอบมองผู้หญิงด้วย แต่ไม่คิดจะไปจากเขาเลยนะครับ ผมรักเขามากๆ เมื่อก่อนผมไปกินเหล้า สูบบุหรี่กับเพื่อนเขาไม่เคยว่าเลย แต่เดี๋ยวผมจะทำอะไร เหมือนผมจะผิดไปซะทุกเรื่อง เขาขอให้ผมเลิกบุหรี่ ผมโอเค ผมพยายามเลิก ทุกวันนี้เลิกได้แล้วครับ เขาชอบซื้อของ ให้ผม แต่ตอนทะเลาะกัน เขากลับชอบพูดคำว่า ไม่เคยทำอะไรเพื่อเขาได้เลย ก็คงจริงมั้งครับ ทุกวันนี้ เงินจะกินข้าวผมยัง คิดแล้วคิดอีกว่าจะกินอะไรที่มันถูกที่สุด ผมน้อยใจตัวเองมากครับ A เป็นอย่างนี้มา 2 เดือนแล้ว ขู่ว่าจะเลิกกับผม ผมกลัวมากครับ ผมรัก A ไปแล้ว ผมคิดเสมอว่า A คือผู้หญิงของผม ผมพูดอะไร อธิบายอะไร A ไม่ฟังผมเลย ผมเหนื่อยจังครับ ผมควรทำอย่างไรให้ A กลับมาเป็นคนเดิม
