ทุกครั้งที่มีปัญหากัน แฟนเราจะไม่รับโทรศัพท์เรา 3-4 วันตลอด ไม่โทรหาไม่รับสาย (เราไม่ใช่พวกที่ชอบโทรจิกนะ ที่เวลาไม่รับแล้วตะบี้ตะบันโทร) บางครั้งเรายังไม่ทันจะทะเลาะกันด้วยซ้ำ แค่แฟนเรารู้สึกว่าเราอารมณ์ไม่ดี ก็จะไม่รับสายไม่โทรหาทีหลายๆวัน เราเข้าใจนะว่าบ้างครั้งเลี่ยงที่จะไม่คุย ไม่ทะเลาะกันมันก็ดี แต่พักหลังๆ อะไรนิดอะไรหน่อยแฟนเราจะใช้วิธีนี้ตลอด และเริ่มปิดมือถือ ซึ่งมันเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ จนบางครั้งมันกลายเป็นเรื่องใหญ่ที่ติดต่ออะไรไม่ได้เลย ซึ่งเราเองเป็นคนขี้งอน ขี้น้อยใจ แต่หายเร็ว เพราะไม่อยากเอาทิฐิมาทำให้ความรักเราพัก เพราะเราเคยเสียแฟนเก่าที่คบมา10ปีเพราะไอ่ทิฐินี่แหละ การอยู่กะปัญหาที่เราไม่เข้าใจกัน เราทรมานนะ ยิ่งความห่างไกลกันยิ่งทำให้เราทรมาน (แฟนเราย้ายไปอยู่หนองบัวลำภู ตั้งแต่ปีใหม่ ส่วนเราอยู่ปทุม) เราเคยบอกแฟนว่าสิ่งที่เค้าทำมันทำให้เรารู้สึกแย่ รู้สึกเสียใจไปมากกว่าเดิม เพราะถ้าเราคบกันมีปัญหาเราก็ควรคุยกันให้เข้าใจ เพราะมันจะได้ไม่ต้องฝังใจกะเรื่องนั้นๆแล้วเก็บเอาไว้จนวันนึงระเบิดใส่กัน และจะได้ไม่ต้องเกิดปัญหาเดิมๆอีก สำหรับเราคิดแบบนี้นะ การทะเลาะกันแบบไม่ปล่อยให้ข้ามวันมันเป็นเรื่องที่ดี ไม่ทำรายความรู้สึกกันให้มันแย่ลงเพราะเวลา ถ้าเช้าทะเลาะ เย็นก็ค่อยลองมาคุยกัน ถ้ามันยังไม่ดีขึ้น นอนหลับสักคืน แล้วเช้าค่อยคุยกันใหม่ ซึ่งทุกอย่างเราพูดกะแฟนเราแบบนี้
แต่แฟนเราคงคิดว่าเวลามีปัญหากันเราต้องเว้นระยะให้ต่างฝ่ายต่างเย็นลงก่อนแล้วค่อยคุยกัน ซึ่งใช้เวลา 3-4 วันทุกครั้งเลย แฟนชอบปล่อยเราไว้แบบนี้นานๆ จนบางครั้งเราคิดที่จะเลิกทนเพราะเราเครียด เราอึดอัด เรารู้สึกแย่มากๆเหมือนถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว แต่จะกี่ครั้งแฟนเราก็ทำแบบเดิม เราอยากรู้ว่าเราต้องทำยังไง ?
เพื่อนๆคิดยังไงกันบ้างค่ะทั้งที่แฟนไม่รับโทรศัทพ์เวลามีปัญหา และเพื่อนๆที่ไม่รับสายแฟนเวลาละเลาะกัน
