……..เราเรียนมหาลัย อายุ 20 เเฟนเราก็เหมือนกันค่ะ เราคบกันมาตั้งเเต่ปี1 จนตอนนี้ปี3 เเรกๆก็ดีคุยกันรู้เรื่อง เขาดีมาก ไม่เคยนอกใจ เราอยากได้อะไรก็ซื้อให้ เรานอกใจเขาให้อภัย จนนานๆไป เหมือนเราอยากได้อิสระ เราคุยกับเเฟนไม่รู้เรื่อง เราพูดเรื่องหนึ่ง เขาก็ไม่รู้จัก บอกจะทำเเต่ก็ไม่ทำ เราก็จะชอบบ่น เเล้วเราชอบหงุดหงิดใส่เขามาก เวลาอยู่ด้วยกัน เล่นโทรศัพท์ กินข้าว นอนด้วยกัน เเต่ไม่เคยมีอะไรกันเลย 1 ปี เรารู้สึกไม่อยากมีอะไรกับเขา เราเห็นเขาเป็นเพื่อนมากกว่าอ่ะค่ะ รู้สึกไม่มีความสุขเลยเวลาอยู่ด้วยกัน มันอึดอัด เคยร้องให้หลายครั้งมันเหมือนเป็นบาปกรรม เราเคยปรึกษาเพื่อนเเต่เหมือนเพื่อนจะไม่เข้าใจ อาจจะเป็นเพราะไม่มีใครเป็นเเบบเรา เเฟนเราก็ดีมาก ทนเราทุกอย่าง เราขอเลิกหลายครั้งเขาไม่ยอม ร้องให้ อ้อนวอน จะมาหาบ้าน เราสงสารมาก มันผูกพันธ์ เคยอยู่ด้วยกันมา เเต่เราไม่มีความสุขเวลาอยู่ด้วยกัน เหมือนเขามีอยู่ฝ่ายเดียว บอกรัก บอกคิดถึง เเต่เราไม่เคยพูดคำพวกนี้มานาน นอกจากคำว่า เหมือนกัน
…………เราเคยหาหมอดู เขาบอกว่า มันเป็นกรรมของเเฟนเรา ที่ต้องมาชดใช้กับเรา อยู่ด้วยกัน เพราะเราขัดเขาทุกอย่าง ทะเลาะทุกวัน เขารู้ค่ะว่าเรา ไม่ได้รัก เราเบื่อ อยากเลิก เเต่เหมือนเขาไม่ยอมรับความจริง ยังทนอยู่ หมอดูบอกว่าเราไม่ได้เสียหายอะไร ก็คบๆไป เพราะเรามีเเต่ได้ มันก็จริงเเต่เราไม่มีความสุข เราอยากโสดๆ อยากคุยกับคนที่เขาเข้าใจ ไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบค่ะ มันค้างๆคาๆมาปีกว่าเเล้ว เราก็ทนๆ อีกใจเราคิดว่าถ้าเลิกกับเขาจริงๆ เราจะเป็นไง อยู่ได้มั้ย เขาดีมาก ยอมเราทุกอย่างจริงๆ เเต่เราไม่มีความสุขเลย
