ผมไม่แน่ใจว่าผมกำลังตกเป็นตัวเลือกให้กับคนๆนี้รึเปล่า แต่เท่าที่ผมสัมผัสมา ผมเริ่มแน่ใจเล็กๆ
ผม และ ผญ คนนี้รู้จักกันในออฟฟิส อายุต่างกันประมาณ 4 ปี น้องเค้าเพิ่งย้ายมาเมื่อกลางปีที่แล้ว ตอนแรกก็แค่ว่า เออ น้องเค้าน่ารักดี แต่ก็ไม่ได้เริ่มจีบ จนกระทั่งได้คุยกันก็เลยอยากลองจีบดู ซึ่งถามว่าน้องเค้าเป็นคนน่ารักไหม ผมตอบเลยว่าน่ารัก แต่ไม่ใช่แนว ผช เห็นทุกคนแล้วต้องหันดู แต่ก็ถือว่าน่ารัก
ทีนี้ผมก็เริ่มๆ คุย ลองชวนไปทางข้าว ดูหนัง เที่ยว น้องเค้าก็ไปกับผมตลอด จนกระทั่ง คริสมาสที่ผ่านมาผมบอกชอบน้องเค้าไป แต่คำตอบที่ได้รับก็ไม่ใช่สมหวัง แต่ก็ไม่ใช่ผิดหวัง คำตอบคือก็รู้สึกดี แต่ยังไม่ได้คิดอยากจะมีแฟน ยังไม่พร้อม ยังชอบที่จะอยู่แบบนี้ต่อไป ผมก็เลยไม่ได้ว่าอะไร นอกจากบอกว่า งั้นต่อไปนี้ผมจะออกตัวว่าจีบแรงขึ้นนะ จะไม่หลบๆซ่อนๆในออฟฟิส (แต่ก็ไม่ได้หมายถึงจะทำโฉงฉ่างน่าเกลียดนะครับ)
ทีนี้ ผมเริ่มติดว่าน้องเค้า ไม่ได้จริงจังกับผมเท่าไร กลับแย่ลง ต่อให้เราคุยไลน์กันบ่อย โทรคุยกัน ถึงบ้านก็บอก ส่งเข้านอนกู้ดไนท์ หรือป่วยน้องก็ส่งกำลังใจมา ส่งมาเตือนนู่นนี่เหมือนเป็นห่วง เวลาไปไหนมาไหน ซึ่งบางทีผมก็ไม่ได้ถามเพราะยังไม่ได้เป็นอะไรกัน น้องเค้าก็ชอบส่งรูปมาบอกว่าทำไรอยู่ มาดูอะไร ที่ไหน ซึ่งในบางครั้งผมกลับคิดว่าดี แต่บางครั้งผมกลับคิดว่าน้องเค้าทำเพื่ออะไร บอกว่าไปกินข้าวกับคนนู้น คนนี้ ไปเที่ยวกับซัพพลายเออร์ ไปกับพี่ที่ทำงานเก่า คือบางทีผมก็หึงนะครับ บางทีก็น้อยใจว่าเอ๊ะ ทำไมทีเราชวนหลังๆ ไปยากจัง แต่ทำไมไปกับคนอื่นง่ายจัง คือเริ่มเหมือนเป็น 1 ในตัวเลือก เหมือนเป็นของตาย ไม่ชอบจริงๆครับ
ผมควรทำไงดีครับ นี่ก็ใกล้วาเลนไทน์ ผมไม่อยากค้างคาเหมือนกัน
