กาล เวลาที่..ค่อยๆหมุนเปลื่ยนเวียนวน ค่อยๆผ่านมา แล้วก็ค่อยๆ ผ่านออกไป ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่าง ทุกๆเรื่องราว ทุกๆความรู้สึก และ ทุกๆวันคืน คงทิ้งไว้เพียงร่อยรอยความทรงจำ กับ ตะกอน..แห่งอารมณ์
บางครั้ง..เราก็ยังไม่ได้ทำดีที่สุด อย่างที่ควรจะเป็น ในรัก ที่ล่วงเลย..ผ่านพ้นบางครั้ง..เราอาจจะหลงลืม คุณค่า และ ความหมาย ในหัวใจของใคร บางคน..ที่ผ่านมาบางครั้ง..เราอาจจะคิดว่า ความรักไม่ยอมไปไหน หรือ ไม่มีทางจากเราไป แต่สุดท้าย..ก็จากไป
บางที..เราอาจจะคิดว่า ทำได้ดีที่สุดแล้ว แต่บางครั้งสิ่งที่ดีที่สุดของเรา อาจจะไม่ใช่ สิ่งที่ดีที่สุด..ของเขาบาง ที..เราอาจะไม่ได้หลงลืม คุณค่า และ ความหมาย ในหัวใจของใครอีกคน แต่ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญอย่างที่ควรจะเป็น หรือ พลั้งเผลอในบางครั้ง จนรักเดินจากไป ไกลเกิน..กลับมาบางที..เราก็ยังไม่สามารถเข้าใจได้อย่างลึกซึ้ง ในคำว่า..เรารักกัน จนวันสุดท้ายเหลือเพียง เราแต่ไร้..เขา
ซึ่ง เรื่องราวในความรักของหัวใจ เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน พลิ้วไหวเปลื่ยนแปลงดั่งสายลมได้ทุกนาที ที่ความรักก้าวเดิน หากใครคนหนึ่งลึกซึ้งในรายละเอียดของหัวใจ แต่กับอีกคนไม่สามารถสัมผัสได้อย่างลึกซึ้ง มันก็เป็นการยาก ที่จะประคองรักนั้นให้ยืนยาว และ..ตลอดไป
เพราะในบางครั้งเหมือนจะ..เข้าใจ เหมือนจะคิดว่าทำดี..ที่สุดแล้วแต่ในบางที่..ความรักก็ยาก เกินที่จะเข้าใจ และ ก็ยังไม่ดีที่สุดใน..รักที่มี
เพราะในบางครั้ง..ความละเลย หรือ ไม่ใส่ใจของเรา โดยไม่ได้ตั้งใจ เราจึง..มองไม่เห็นจนวันหนึ่งความรัก..ก้าวจากไป เราจึงกลับมาคิด..ทบทวน ตะกอนแห่งความทรงจำแต่ก็สายเกินจะบอก คำว่า..ขอโทษ
เสียงคำว่า..ขอโทษ มันก็คงลอยไปไม่ถึงหัวใจเธอแล้วในวันนี้ เธอซึ่งเดิน..ไปไกลเกินกว่าจะกลับมาได้ยิน บางครั้งในชีวิตของคนเรา การที่มีความรักอยู่ทุกวันอาจทำให้เราไม่เห็นคุณค่า หรือปล่อยปะละเลย เพราะคงคิดว่า ความรักไม่มีทางไปไหน..จากใจเรา
หากแต่ในความเป็นจริง ความรักกับหัวใจนั้น ย่อมมีทางเดินของมันเสมอเมื่อในวันที่ความรัก ก้าวออกจากหัวใจไป..สู่ฝันอันแสนไกลทำให้เรารู้ว่าสิ่งที่ผ่านมา เราไม่เคยจะดูแล และ ใส่ใจเท่าที่ควร จนหมดหนทางที่จะมี..กันและกัน
หากย้อนเวลากลับได้..เราจะดูแลความรัก ที่เคยมีอย่างดีที่สุด จะไม่ยอมให้ เธอเดิน..จากไปหากย้อนเวลากลับได้..เราจะไม่ยอมทำผิด ในทุกๆการกระทำที่ทำให้ เธอ..เจ็บหากย้อนเวลากลับได้..สิ่งเดียวที่จะบอกเธอ ว่า เรา..ขอโทษ ที่ไม่เคยมองคุณค่าในรักที่เธอ..มอบให้มา
ซึ่งถ้าในโลกแห่งความเป็นจริง หากย้อนเวลาทำได้เช่นนั้นจริง ในชีวิตนี้ก็คงไม่ต้องการซึ่งอะไรอีกแล้วขอเพียงให้..เธอ กลับมาฟัง คำ..ขอโทษ
มัน อาจจะสายเกินที่จะกล่าว แต่ก็อยากให้รับรู้ว่า คนๆนี้อยากบอกเธอ จริงๆ ว่า..ผิดไปแล้ว ขอให้เราสองกลับมาเริ่มต้นใหม่ กันอีกสักครั้งหนึ่ง ซึ่งถ้าในวันนั้น เราแค่เพียงพูด คำว่า..ขอโทษ ออกไป ในวันนี้คำๆนั้นก็คงจะไม่ใช่..คำที่..สายเกินไป
“หนึ่งๆคำที่ไม่เคยพูด ไม่อาจพันผูกปักสานฝันเมื่อรักร้างลาไกลกัน ในใจฉันยังเสียดาย..มิเคยเลือน”
