เรื่องจริงไม่ใช่นิยาย อ่านให้จบหน่อยนะอยากรู้จริง ๆ
เรากับแฟนคบกันได้วันนี้ 3 อาทิตย์ ถ้านับที่คุยกับก็เดือนกว่า ๆคะ เรา2คนรักกันมาก ไปทำอะไรด้วยกันหลายอย่าง ๆ วันที่เค้าบอกความในใจ คือวันที่เรากอดกัน แล้วเค้าพูดว่า กอดกันยังกะจะไม่เจอกันอีก 5555 เราไปส่งเค้าขึ้นรถเพื่อจะกลับบ้าน เนื่องเทศกาลวันหยุดยาววันแม่ พอรถมา เค้ากำลังเดินขึ้นรถ เค้าก็มองหาเรา ก็โบกมือบ๊ายบายให้ แล้วยิ้มให้เรา เราก็ยิ้มตอบ
สิ่งที่เค้าเคยพูดคุยกับเรา – เค้าไม่อยากเห็นตัวร้องไห้ เวลาตัวร้องไห้ เค้าเสียใจตามนะ- อยู่แคะหูกันไปนาน ๆ นะ- รักกันนาน ๆมันขึ้นอยู่ที่ธรรมชาติที่สร้างมาคิดถึงมันบอกกันง่ายหรอ ต้องทำให้เห็น
อะไรประมาณนี้ค่ะ วันที่ส่งเค้าขึ้นรถกลับบ้าน *เค้าA เราB*B: ขึ้นรถแล้วใช่มั้ย ได้ที่นั่งหรือยังA: ได้แล้ว นั่งตรงกลาง ๆ ติดทางเดิน นั่งข้าง ผช ครับฺB: โอเค งั้นเดินทางปลอดภัยนะ กลับถึงบ้านแล้วโทรหาเค้าด้วยA: ครับ เตงก็ขับรถดี ๆนะ
พอจนค่ำ เค้าก็ยังไม่โทรมา เราโทรไปเค้าก็ไม่รับสาย เราเลยแชทไปA: ทำไรอยู่ ทำไมถึงบ้านแล้วไม่โทรมาB: ไปร้านคอมมา555A: ไม่อยากโทรหากัน บอกบอกดี ๆ สิแฟน–อยู่ดี ๆ เค้าก็พิมพ์มาว่า–A:ตัวเข้าห้องยัง? –เราเลยเงียบเพราะงอลเค้าที่ไม่โทรมา–A:ตัว เค้าว่าเค้าไม่ได้ชอบ ผญ. แล้วว่ะ ตัวเข้าใจเค้าไหม– คือออ เราสตั้นไป หลายนาที เลยตอบกลับไปว่า–B: แกล้งหรอนิ?A: ใครจะเอามาล้อเล่นB: เค้าต้องตามใจตัวใช่มั้ย ToT –น้ำตาเราไหลออกมา–A: เค้าอยากใช้ชีวิตแบบเดิมมากว่า เค้าพยายามแล้ว แต่เหมือนไม่มีอารมณ์แบบรักมากไรงี้ ตัวเข้าใจเค้ามั้ยB: มีคนอื่นหรอ หรือ ไม่รักกันแล้ว ยังไง ?A: ไม่ได้มีคนอื่น รัก แต่รักไม่มาก ขอโทษนะ– คือเราพยายามอธิบายที่เราเคยรักกัน พูดทุกอย่างให้เขาได้คิด เราทำสุดความสามารถเท่าที่เรามี–A: ยังไม่อยากคุยตอนนี้ ขอโทษนะ
–มันพูดแค่นี้ เราก็ไม่ตอบแชทอีกเลย บอกว่าคืนนั้นต้องพยายามข่มตานอน ตื่นสายขึ้นมาหัวใจเราพังไม่เหลืออะไรเลย เจ็บมาก ปวดร้าว—-พอเขากลับมาจากบ้าน เราก็ให้เพื่อนสนิทเราคนนึง แชทไปถาม เพื่อน C แฟนเราA–
C: เป็นไรกัน ทะเลาะกันหรอวะA: อย่าว่ากูนะ กูเลิกแล้วC: เป็นไรอีกวะ ไม่รัก B แล้วหรอA: รัก แต่รักไม่มากวะ รักแบบพี่มากกว่าC: ไม่คิดจะขอคืนดี B เลยหรอA: ไม่แล้ววะC: คิดดี ๆA: คงไม่แล้ววะ กูคบไปก็เหมือนฝืนC: เออ กูเข้าใจ
–เพื่อนเราเลยแคปหน้าจอมาให้ดู คือ ToT %^&%*( อธิบายไม่ถูกเลยเราเจ็บจริงไรจริง–
เราเป็นนักบาสเหมือนกัน เราต้องไปโค้ดเด็กปี 1 ลงแข่งบาส เราก็เป็นโค้ดคณะเรา เขาก็ไปดูเพื่อนเขา ผญ อีกคณะที่แข่งกับเรา แต่คณะเราชนะ สะใจมาก ต่อนะ ๆ เพื่อนเราที่ถามเขา ก็ชวนเขามานั่งฝั่งของคณะเรา ซึ่งมันเป็นสแตนดูบาสในโรงยิมชั้น 4 ของมหาวิทยาลัย เราเหลือบไปมองเขาประมาณ 3-4 ครั้ง มีครั้ง 1 เราตั้งใจหันกลับไปเพื่อให้เขามองกลับ แต่ เขาก็มองนะ แต่ก็หลบสายตาเรา แล้วมิบปาก สายตามองทางอื่น แล้วหายใจเข้า พอเราหันกลับเราพูดในใจว่า นี่กูไม่ได้คิดไปเองหรอก มันคิดเหมือนกูแน่ ๆ ทุกครั้งตอนที่เป็นแฟนกัน เรารักกันมาก มองตากันก็รู้แล้วว่ารู้สึกไง เลยคิดว่า คงไม่ต่างจากตอนนี้ เห้อออออToT แต่รูปใน IG FB แฟนเราก็ยังไม่ลบนะ อะไร ๆ ก็เหมือนเดิม แต่เพิ่มเติมคือ มัน สเตตัสว่า ขอโทษนะ #(ชื่อย่อEngเรา) TOT เหนือคำบรรยายค่ะ งง มาก เสียใจมากด้วย ปวดร้าว
เพื่อน ๆที่รู้จักเรา ที่ได้ยินข่าวว่าเลิกกัน จากปากเราเอง ต่างก็พากัน สตั้นหลายๆนาทีเหมือนกัน ห๊ะะะะ ห๊าาาา เชี้ยยยย จริงหรอออวะะะ ทำไมมันทำงั้นกับวะะะ กล้าทิ้งหรอออ มันต้องการอะไรร โดนเทอีกหรอวะะะ สัตเอ้ยยยย ดีหมดนะะะ ทำบุญบ้างมั้ยยย เอ้ยงง จริงหรอวะ ปล่อยๆมันเถอะ เป็นไรมากมั้ย
มีความในใจจะบอก : รองเท้าบาสเขาก็อยู่นี่ รองเท้า นศ ก็อยู่นี่ กระบองเพชรที่ซื้อมาด้วยกันก็อยู่นี่ เมื่อไหร่จะมาเอา เราจะไม่บอกนะตัว ให้ตัวตามหาบ้าง เค้ารักตัวมาก บางครั้ง อยู่ด้วยกันมันก็มีเบื่อ มีหลายสถานะในการเป็นแฟน พี่น้องบ้าง เพื่อนบ้าง พ่อแม่บ้าง เค้าทำให้ตัวต้องอึดอัดหรอ เบื่อหรอ ตัวถึงได้อยากใช้ชีวิตแบบเดิม ที่ตัวไปไหนมาไหนได้ ตัวก็บอกเค้าสิ อยากไปหาเพื่อนตัวก็บอกเค้าสิ อยากทำอะไรก็บอกเค้าสิ เค้าไม่ว่าไรเลย ขอแค่การเป็นแฟน ไม่นอกใจกันก็พอ ต้องเชื่อใจกันนิตัว วันนี้ตัวไม่ได้อยู่ข้าง ๆ เค้า ไม่ได้ช่วยเหลือกันแบบแฟน ตัวก็ดูแลตัวเองดี ๆ นะ ขอโทษที่ผ่านมา ที่งอลบ้าง ขอบคุณนะที่ง้อ ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้กันตลอดเวลา ขอบคุณทุกอย่าง คำว่ารักกับคิดถึง เมื่อเราเลิกกันไปแล้ว มันก็สามารถรักและคิดถึงได้ นะตัว วันนึง ตัวเติบโตมากกว่านี้ เค้าหวังว่าตัว คงจะกลับมาขอโทษในสิ่งที่ตัวทำ วันนั้น เค้าคงหายจากความเจ็บปวดได้ อยู่ได้แบบไม่ต้องคิดแบบนี้ ตอนนี้เราพึ่งเลิกกันใหม่ ๆ ตัวทอดทิ้งความรู้สึก ความรักเราไป แต่ไม่เป็นไรนะตัว ตัวใช้ชีวิตแบบที่ตัวต้องการแล้ว ถ้าสมมติวันนึงตัวกลับมา เค้าไม่อยากเสียใจแบบเดิมนะโว้ย อยากคบตัวไปนาน ๆ เรื่อย ๆ เท่าที่ตัวเคยบอกเท่าที่ เราจะทำได้ คิดถึง#
