
(เรื่องค่อนข้างยาวนะคะ)
โคตรคิดถึงตอนนั้นเลยมันเป็นเรื่องราวของเรากับเพื่อนอีกคนหนึ่งเรารู้จักกันตั้งแต่เด็ก สมัยเด็กๆเราไม่ค่อยชอบขี้หน้าหรอก แต่ตอนนี้เราสนิทกันมาก ทะเลาะกันบ่อย(เคยมีอยู่ครั้งหนึ่งทะเลาะกันแรงมากกกกก ไม่คุยกันเป็น1-2เดือน) ชอบหยอกชอบแกล้ง เล่นกันแรงๆ แต่ก็ดูแลเทคแคร์กันดีเว่อร์ ชอบทำอะไรเป็นคู่ ไปเที่ยวที่ไหนก็จะเดินตุ้งติ้งๆกันสองคน(แลดูคล้ายแฟนกันมากกก555) มันชอบซื้อขนมมาให้ทานบ่อยๆ เวลามันมีการบ้านคณิตฯ มันก็จะมาให้ช่วยตลอด แต่เวลาเรามีงานที่ต้องใช้คอม เราก็ยืมมันตลอด (ยืมไปดูหนังมั้งก็มี555) มันเป็นคนที่สะสมคลิปโป๊ไว้เยอะมากก (แบบว่าไดฟ์ดีเต็มอ่ะ ค้นไฟล์ไหนก็เจออ) เราสองคนมักจะโดนเพื่อนๆแซวบ่อยๆว่าเป็นแฟนกัน มันเป็นเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งที่แม่เราไว้ใจมาก (ทั้งๆที่แม่ไม่ค่อยไว้ใจใครง่ายๆ) เวลาเราจะไปเที่ยวไหน หรือว่ามันจะไปเที่ยวไหน มันจะมารับไปเที่ยวตลอด นิสัยเราค่อนข้างแตกต่างกัน คือ เราขาวมันดำ (หยอกเล่นๆ ไม่เกี่ยวๆ555) จิงๆคือ เราเปนคนเรียบร้อย ตามประสาเด็กผญ –ส่วนมันก็ออกแนวเกเรๆหน่อย ไม่ค่อยยอมใคร (เรื่องต่อยตี มีเป็นว่าเล่นจ้าา) เรา(เหล้าเบียร์ไม่ยุ่ง)—มัน(งานไหนก็จัดเต็ม เมาเป็นว่าเล่น บอกห้าม- มันก็-จ้าา ) พอเวลาเรามีปัญหา หรือมีเรื่องไม่สบายใจ เรานั่งคุยกันได้ เราระบายให้กันฟังได้ และช่วยกันแก้ปัญหา ถ้าแก้ไม่ได้ ก็คอยเป็นกำลังใจให้กันและกัน ไม่เคยทิ้งกันไปไหน (นี่แหละสุดๆคำว่าเพื่อนล่ะ)สรุปคือ เป็นเพื่อนที่มากกว่าเพื่อนอ่ะ /เพื่อนชุบแป้งทอด555/ มันอาจจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่คือมันเอาใจเราไปเต็มๆ
แต่ทุกอย่างมันก็ไม่ได้จีรังยั้งยืนตลอดไป…
เมื่อมันมาถึงจุดที่เรียกว่า… | แ ต ก หั ก |
ในวันนี้… เราก็กลายเป็นแค่เพื่อน เพื่อนที่สุดแสนจะธรรมดา ไม่มีอะไรเลย (ราวกับว่าทุกๆอย่างที่ผ่านมาด้วยกันตอนนั้น เป็นแค่ความฝัน) เพราะด้วยคำว่า เพื่อนรัก (รักเพื่อน)
ก่อนหน้านี้ช่วงหนึ่ง ประมาน 3-4เดือนเรานี่แชทหากันบ่อยมากกทั้งๆที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มันทำให้ความรู้สึกเราเปลี่ยนไป รู้สึกแปลกๆถ้าไม่ได้คุยกัน งี่เง่าใส่กัน หวงและห่วงกันยังกะเป็นแฟน (ทั้งๆที่ไม่ได้เป็นอะไรกันเลย) แต่คือตอนนั้นรู้สึกดีมากกก มากจนเหมือนมันจะไม่ใช่แค่เพื่อนสนิทล่ะ…จนกระทั้งมันมาสารภาพ ว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่ม.4-ม.6 มันชอบเรามาโดยตลอด เรามีแฟนไป2คน (ตอนนี้โสดแล้ว) มันก็ยังชอบเราอยู่มันเลยขอเราเป็นแฟน (เราก็อึ้งสิค่ะ ก็มันไม่เคยมีแฟนมาก่อน)เราก็ตอบตกลงแต่ไม่ใช่ตอนนี้…..เพราะว่า ตอนนี้เราอยู่ม.6 มันเป็นช่วงสำคัญของชีวิตด้วย ยังไม่อยากเอามาปวดหมอง
เลยให้สัญญาไปว่า……. /ถ้ามีที่เรียนอย่างที่ได้มุ่งหวังไว้เมื่อไหร่ เราจะขอมันเป็นแฟนเอง../ /หรือถ้ามันมีที่เรียนก่อน มันจะมาขอเราเป็นแฟนก่อนก็ได้ เราจะตอบตกลงแน่นอน/ ซึ่งมันทำให้เราตั้งใจอ่านสืออย่างหนักหน่วงเลยทีเดียว555. แลดู ดี๊ดีอ่าา
และแล้ว…..เรื่องสุดสลด(สำหรับเรานะ)ก็เกิดขึ้นเราสองคนรู้สึกห่างเหินกันไปมากกก. เรารับรู้ได้เลยถึงกับการเปลี่ยนแปลง (พยายามคิดไปในทางบวกแล้วนะ แต่ก็ไม่วายที่จะสงสัย) คือ–เราคุยกันน้อยลง บางวันแทบจะไม่คุยกันเลย ทั้งๆที่เราจะมีเรื่องแกล้งกันทุกวัน –เราหยิบยื่นให้ความช่วยเหลืออะไรให้ ปฎิเสธตลอด (คำว่า ไม่ๆๆๆ ไม่ ตอนนี้ชินหูไปแล้ว)–เวลาเจอกัน หรือเดินสวนกัน ตอนอยู่ รร ต่างคนต่างหลบหน้า ทั้งๆที่ๆผ่านมามันจะมองเราตลอด (แต่เราไม่กล้ามองตรงๆ ไม่ก็หลบสายตา และเป็นมาโดยตลอดอยู่แล้ว เพราะ กลุ่มมันเพื่อนผชเยอะมาก เราก็ขี้อายมาก ดูเหมือนคนชอบทำตัวแปลกๆ555 แต่ถ้ามันอยู่คนเดียวเราก็ทักทายกันนะ )–เวลามันไปไหน หรือจะเอามอไซค์ไป รร งี้ มันจะถามเราว่าไปด้วยกันมั้ย (ทุกครั้งเลย) แต่ตอนนี้เงียบหายไปเลยจ้า……–ทุกๆเย็นวันเสาร์เราจะมาติวหนังสือกัน บางทีก็ลอกงานมั้ง555. เล่นเกมส์มั้ง ไม่ว่าจะฝนตกแดดออก มันก็มาจนได้ ซึ่งตอนนี้ไม่มีแล้ว หาย…..–และสุดท้ายนี่คือ จู่ๆมันมาบอกว่า ” ตอนนี้เราเป็นแค่เพื่อนกัน. ถ้าเจอใครที่ดีกว่ากูก็คบกับเขาได้นะ กูไม่ว่า แต่เขาต้องเป็นคนที่ดี ต้องรักจริงๆ และสามารถทำให้มีความสุขได้ ส่วนเรื่องที่สัญญาตอนนั้นก็แล้วแต่เลยนะ “ตอนนั้นได้ฟังคือ. งงหนักมากก ไม่รู้จะพูดอะไรได้แต่ยืนนิ่งๆ (ในใจก็คิดว่า กูอุตสาห์เทใจให้ไปแล้วนะ ถ้ารักกูจิง อย่าทิ้งกันแบบนี้ดิ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเราต้องฝ่าฟันอุปสรรคไปด้วยกัน จะทุกข์หรือสุขก็ต้องผ่านมันไปให้ได้ กูรู้ว่าหวังดี แต่กูไม่ต้องการแบบนี้ ……..น้ำตาซึมแล้วก็พยายามอดกลั้น) แล้วเราก็เดินออกมา…
จนกระทั่งวันหนึ่งเพื่อนสนิทของมันอีกคนมาบอกกับเราว่า “ที่มันพยายามหนีห่างจาก เพราะมันคิดว่า ชีวิตน่าจะดีกว่านี้ถ้าไม่มีมัน…”สำหรับเราแล้ว เราไม่ต้องการผชที่ดีแบบนี้… ไม่โอเคเว้ย แบบว่าเกิดคำถามในใจมากมาย ทำไมๆๆๆๆๆ
จนในที่สุดเราก็ไม่สนิทกันอีกเลย….
เป็นอะไรที่แย่มากๆ ยิ่งกว่าแฟนทิ้งอีก…เสียดายอ่ะ เสียดายความรู้สึกและความทรงจำดีๆที่เคยสร้างต่อกันมา ถ้าย้อนไปได้ก็ขอเป็นแค่เพื่อนสนิทแบบเดิมยังดีกว่า…..
มีใครที่พอจะหาวิธีให้เรากลับมาสนิทกันเหมือนเดิมมั้ยค่ะ…เราไม่อยากเสียเพื่อนดีๆแบบนี้ไปจริงๆขอบคุณล่วงหน้าเป็นอย่างสูงค่ะ