รู้สึกแย่ทั้งที่รักกัน อาจเป็นเพราะเราต่างกันมากไป ความรู้สึกมันเริ่มแย่ลงทั้งที่รักมากทุกอย่างมันดีราบรื่นติดอยู่ที่ความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายให้เข้าใจได้ทั้งหมดเรากับแฟนอายุห่างกัน 12 ปี เราเรียนอยู่ปี3 แฟนเป็นราชกาล เงินเดือน 20000เราฝึกงานทุกๆ3เดือนจะมีเงินเดือนทุกๆ3เดือน เดือนละ หมื่อนกว่าๆพึ่งคบกันได้ เกือบ 6 เดือน เริ่มใช้เงินกระเป๋าเดียวกัน ปัญหาเริ่มเกิดแฟนเราเงินเดือนมากกว่าแน่นอนที่เขาต้องส่งให้แม่เขา ส่วนเรายังขอแม่ใช้อยู่เพราะฉนั้นเงินของเราจะต่างกับเขาเยอะมาก เขาไม่มีหนี้สินใดๆทั้งสิ้น แต่กำลังจะสร้างหนี้ก้อนโตเรารู้จักกับครอบครัวเขา เคยไปบ้านเขา แต่ก็ไม่ค่อยสนิทกับครอบครัวเขาเท่าไร ความรู้สึกก็เฉยๆพอเขามาคบกับเราได้พักหนึ่งแม่เขาก็เริ่มอยากให้ซื้อบ้าน(ตรงนี้นี่แม่เขากลัวเราใช้เงินเข้าเที่ยวเล่นจนไม่เก็บเงินหรือป่าว)โอเคซื้อบ้าน ทำเรื่องอยู่ ตั้งแต่เขามาคบกับเรามันเหมือนเราเป็นภาระ เรารู้ว่ารักกัน แต่รู้สึกเหมือนตัวเราเองไม่ค่อยมีคุณค่า ทั้งที่เมื่อก่อนอยากได้อะไรจะใช้เงินเดือนตัวเองซื้อตลอด รู้สึกจนที่หมดเงินแล้วก็ถูๆไถๆแต่ก็ภูมิใจพอมาทุกวันนี้เราเอาเงินเราไปไว้ที่แฟนหมด ให้แฟนเก็บเงิน ปกติเขาจะให้แม่เขาเก็บเงิน แล้วเขาจะกลับบ้านทุกอาทิตแล้วค่อยขอเงินมาครั้งละพันพอคบกับเราเริ่มให้แม่เดือนละหมื่น เขาใช้เงินเยอะขึ้นเนื่องจากมีแฟนก็ตามภาษาคนมีแฟนเนอะครั้งหนึ่งเขาซื้อโทรสัพให้เรา เราอยากได้ด้วย เครื่องเก่าพังแล้ว ราคา 18+++ (กลัวที่บ้านเขาว่าเหมือนกันว่ามีเงินเมื่อไรจะคืน)ค่าใช้จ่ายต่างๆเขาก็เป็นคนจ่ายเพราะเขาเป็นคนถือเงินเราทำงานมีเงินทุกบาททุกสตางค์ก็ให้เขาเก็บไว้ เอาเงินไปฝึกงานวันละ 100 บางวันก็ไม่ได้เอาไปช่วงนี้เขาไม่ได้ให้เงินแม่เขามาแล้ว 2 เดือน และเขาก็ไม่ค่อยได้กลับบ้าน พ่อเขาโทรมาบ้าง แม่บ้าง ว่าไม่กลับบ้านบ้างหรอทุกครั้งที่กลับบ้านเขาจะพาเราไปด้วยถ้าเราว่าง ทุกวันนี้เราเกรงว่าที่บ้านเขาจะว่าเขาติดเมียหรือป่าว แต่เขาก็ไม่ได้หลงเราหรืออะไรทั้งนั้น เขาก็ทำงานไม่ค่อยว่างเท่าไร เราไล่ให้กลับบ้านก็บอกมีงาน จนมาวันนี้เราเริ่มคิดมากทางบ้านเขาอาจจะไม่ได้คิดอะไรเหมือนที่เราคิด หรือเราจะคิดไปคนเดียว?ไม่รู้ต้องทำไงต่อ ไม่รู้ว่าที่บ้านเขารู้สึกยังไงกับเรา
