สวัสดีค่ะ ดิชั้นเป็นแม่ลูกสอง ที่อยู่บ้านเลี้ยงลูก ไม่มีคนช่วย สามีทำงานคนเดียว อันที่จริงก็ ดิชั้นทำทุกอย่างในบ้านนั่นแหละค่ะ ใครเคยทำจะรู้ดีว่าหนักแค่ไหน ตั้งแต่ปัดฝุ่นยันขัดส้วมสามีไม่ได้มีรายได้เยอะอะไร ก็ตึงๆทุกเดือน รายจ่ายเยอะ ของที่อยากได้ไม่เคยได้จากสามีดิขั้นจึงต้องขายของออนไลน์ไปด้วย เพื่อเก็บเงินซื้ออะไรที่อยากได้เอง บางทีก้อเจียดเงินค่าอาหารที่สามีให้ไว้ซื้ออาหารมาทำกินกันในบ้าน แบ่งไว้เสื้อผ้า ก็ใส่วนไปค่ะ รองเท้านานๆซื้อ ใส่จนขาด ค่อยซื้อใหม่ ทุกวันนี้ผมเผ้ารุงรัง รวบจุก หน้าไม่แต่ง เป็นป้าไปค่ะ
เรื่องอาหารในบ้าน ต้องทำค่ะ ถึงแม้จะเป็นงานที่เหนื่อยมาก แต่ประหยัดได้เยอะสามีให้ค่าอาหารอาทิตย์ละ 2,000 เราต้องบริหาร ซื้อผักปลามาทำ จะเน้นเฉพาะมื้อเย็นที่สามีและลูกคนโตกลับมากินส่วนกลางวัน เราก็ทำอาหารจานเดียวง่ายๆกินเอง สะดวกดี
ชีวิตประจำวันของเราคือเช้า ตื่น แต่งตัว ลูกคนโตขึ้นรถตู้ไป รรกลางวัน ขายของออนไลน์บ้าง ดูแลคนเล็กที่เพิ่งเตาะแตะ ทำงานบ้าน (ยอมรับว่าปล่อยบ้านสกปรกบ่อยเพราะเอาเวลาไปทำอย่างอื่น)ตอนเย็น เอาลูกคนเล็กมานั่งเก้าอี้ในครัว เฝ้าเราทำอาหาร(ใครทำอาหารจะรู้ว่าขั้นตอนเยอะและใช้เวลาเยอะ)ถ้าลูกคนเล็กไม่งอแงก้อไม่เปนไร ถ้างอแงก็ต้องหยุดทำ แล้วมาดูแลลูกพอสามีกับลูกคนโตกลับบ้าน เราก้อเสิฟอาหาร เรียกคนทั้งคู่มากินข้าว พอเสร็จ เราก็เก็บกวาดโต๊ะล้างถ้วยชามส่วนสามี ก็เปิดคอม อ่านเว็บ ดูซีรี่ย์
แรกไม่เคยคิดน้อยใจ เรามีมือเท้าก็ต้องสู้กันไป แต่ความอดทนมันก็มีขีดจำกัดรู้สึกว่าสามีเห็นเราเป็นลูกจ้างเค้า ทำไม่ดี โดนดุ บางทีก้อเถียงกันรุนแรงเรื่องเล็กๆน้อยในบ้าน เค้าเลือกที่จะตำหนิเราว่าเราทำไมไม่ทำ แทนที่เค้าจะเข้ามาช่วย ลงมือทำเองก็จบ
เข้าใจว่าเค้าทำงานมาเหนื่อย แต่เราก้อเหนื่อยมาทั้งวัน ช่วงเวลาที่เย็น จะช่วยกันทำบ้างก็ได้เราค่อนข้างน้อยใจ ร้องไห้ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน ตอนนี้ก็ยังนั่งร้องไห้อยู่ ทุกครั้งที่ทะเลาะ เค้าจะพูดทำร้ายจิตใจเรารุนแรง เช่น ‘ ถ้างั้นก้อไปหย่า’ ,’ทนไม่ไหวก็ออกไป’ ,’ผู้หญิงคนอื่นเค้าเหนื่อยกว่าเธออีก’
ข้อดีของเค้าก้อมี เค้าไม่กินดื่มไม่ติดการพนัน ใช้จ่ายประหยัด เป็นพ่อทีดี(แต่ไม่ค่อยเข้าใจลูก)
ชีวิตสับสน ดิชั้นไม่มีความสุข สุขหนึ่งเดียวคือได้อยู่กับลูก เท่านั้นจริงๆ
