ไหนๆ เขากับเราก็ไปกันไม่ได้แล้ว จะมามัวนั่งร้องห่มร้องไห้ เสียใจอย่างสุดซึ้งก็เสียเวลาเปล่า ได้กลับมามีชีวิตอิสระเสรีทั้งทีก็ต้องแฮปปี้กระดี๊กระด๊า ไม่ใช่ว่ามีแต่ น้ำตา เป็นเพื่อน… สำหรับใครที่อยากจะเอาคืนประเภทที่ว่าให้เขา เจ็บเข้าไปถึงทรวงก็ต้องใช้วิธีแบบนี้
ทำตัวสวยสะเด็ด..
จากที่เคยสวยอยู่แล้วก็ทำตัว เองให้สวยเข้าไปอีก แต่คนเราจะสวยไม่สวยมันไม่ใช่แค่เรื่องของการแต่งตัวเสริมหน้าหรือร่างกายภายนอก สาวเจ้าทั้งหลายต้องลบล้างความรู้สึก เหงา เศร้าสร้อยทิ้งลงแม่น้ำไปซะ แล้วทำให้หัวจิตหัวใจกระชุ่มกระชวย รับรองว่าใบหน้าจะเปล่งปลั่งเต่งตึงอย่างที่เรียกได้ ว่าสวยจนเขาต้องเหลียวหลังมองซ้ำยังงั้นเลยเชียว
ทำตัวโสด..
คนโสดน่ะมีข้อดีที่จะทำตาเจ้า ชู้ เล่นหูเล่นตากับใครๆ ก็ได้ ไม่มีใครว่า แต่อย่าให้เกินลิมิตกับคนที่เขามีเจ้าของอยู่แล้วก็เท่านั้น ถ้าคุณคิดอยากเอาคืนแบบที่ทำให้เขาหัวเสีย ก็แค่ทำตัวแบบไม่มีพันธะ เฮฮาปาร์ตี้กับเพื่อนฝูง ไปด๊งไปแดนซ์ตามประสาคนไม่มีห่วง เรื่องถึงหูเขาเมื่อไรรับรองว่า อาจมีเซอร์ไพรส์ประเภทโทร.มาถามว่ารู้ตัวหรือเปล่าว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่ แต่เรื่องของเรื่องน่ะ หวงก้าง!!!
ทำตัวเป็นสาวสุขภาพดี..
ประเดี๋ยวก็ไปฟิตเนส พรุ่งนี้เล่นโยคะ อีก 3 วันมีนัดไปว่ายน้ำ ?โอ๊ย? ใช้เวลาหมดไปกับการรักษาสุขภาพขนาดนี้ หุ่นก็สวยเช้งกระเด๊ะในเวลาอันรวดเร็วแล้วยังจะทำให้ สุขภาพดีขึ้นทันตาเห็นไม่จำเป็นต้องไปแสดงอาการลงแดงตาย ให้ใครต่อใครเขาเยาะว่าถูกทิ้ง
ทำตัวเป็นสาวทำงาน..
ไม่ได้บอกให้ก้มหน้าก้มตาเอา เรื่องงานมาเป็นข้ออ้างที่จะลืมเขา วันๆ หัวยุ่งหัวฟูดูไม่ได้ ?แบบนี้ไม่เอาเด็ดขาด จะให้เขาตาร้อนต้องแสดงให้เห็นว่า ขาดเธอแล้วการงานฉันออกจะรุ่งเรือง ได้เลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่ง เพราะไม่ต้องมีคนมากวนใจ สามารถทำงานได้เต็มที่ไม่ต้องนั่งง้อนั่งงอนเวลาที่มีงานเข้ามาแทรกเวลานัด เจ้านายก็ตบรางวัลให้ด้วยตำแหน่ง แถมเงินทองไหลมาเทมา อืมมมท่าทางเขาจะกลับมาชูนิ้วก้อยเร็วๆ นี้แล้ว
ทำตัวเป็นเสือสาว..
วิธีนี้รับรองว่าได้ผลชะงัด เพียงแค่แคะมุขเก่าๆ สมัยโบราณมาใช้ ประเภทยืมตัวเพื่อนของเพื่อนของเพื่อนมาเดินควงสัก 2 ? 3 วัน ทันทีที่รู้แน่ว่าถูกทิ้ง? ทำไมน่ะเหรอ ก็คนที่ทิ้งคุณไปน่ะคงงงเป็นไก่ตาแตก เพราะเขาเป็นคนบอกเลิก แต่คุณกลับมีคนอื่นเข้ามาดามหัวใจภายในเวลาไม่กี่วัน แล้วมันก็จะกลายเป็นปรัศนีในใจของเขาว่า ใครกันแน่หว่าที่ถูกทิ้ง ???
http://board.postjung.com/453181.html
