ความจริงก็คือ … ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลาเค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้และบางครั้งก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน
บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า …สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียวฉะนั้นไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่ เลือกที่จะยอมจมกับความฝันมากกว่าการได้รับรู้ความจริง
การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้าไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า …เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4 …และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า … ก็ขอให้คิดไว้ว่าดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย
มันอาจต้องมีน้ำตาบ้าง ในการยอมรับความจริงที่ว่า เราไม่ใช่ที่ 1 …แต่โปรดจำไว้เถอะว่าหาก หัวใจของคุณ ยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆพร้อมกับพูดกับตัวเองว่า …ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้ก็จงชอบต่อไปเถอะ…
การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม …การตัดใจต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมายลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิ ว่าความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้ากับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้าอันไหนมันหนักหนากว่ากัน
อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป …อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน …แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อยถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป แต่ก็ยังได้พบ …
ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป …ยิ้มให้กับโชคชะตา ที่ถึงแม้จะไม่ได้ทำให้เรารักกัน …แต่ก็ยังทำให้เรา … ได้รู้จักกัน
คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำ ที่ครั้งหนึ่ง …คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียวคนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง …คนที่ทำให้คุณหัวเราะ และร้องไห้ได้มากมาย …คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า เปลี่ยนวันที่หมองหม่น ให้กลายเป็นวันที่สดใส …เท่านี้มันก็ควรเพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ ?แค่การได้เห็นคนที่เรารัก ได้หัวเราะอยู่กับใครซักคน ที่เค้ารักมากที่สุด …นั่นแหละคือความสุข ของการได้รัก … อย่างจริงใจ
