เวลาหมุนผ่านไป…บ่อยครั้งที่มีคนบอกว่าฉันเปลี่ยนไปฉันเองก็ตอบไปบ่อยครั้งว่าไม่ได้เปลี่ยนเพียงแต่ที่ทุกคนเห็นว่าฉันเป็น…ไม่เหมือนเดิมนั่นน่าจะเพราะทุกคนต่างก็เติบโตขึ้น
กาลเวลา ประสบการณ์…ล้วนทำให้ทุกคนเติบโตจากต้นกล้าเป็นต้นไม้ใหญ่มีจุดเด่นบ่งบอกความเป็นตัวตนที่ชัดเจนมากขึ้น…และมากขึ้นมุมที่เธอมองฉัน…ต่างไปมุมที่ฉันมองเธอ…ก็ต่างไปเช่นกันเพราะอย่างนั้น…จึงไม่มีใครที่เหมือนเดิม
เวลายังคงหมุนไป…จากวันเป็นเดือน…จากเดือนเป็นปี…ฉันห้ามเวลาไม่ให้หมุนไม่ได้เหมือนที่ฉันไม่อาจห้ามให้ตนเองเติบโตแต่มีความจริงข้อหนึ่งยังคงอยู่คือฉัน…ยังเป็นฉันแม้เติบโต…คล้ายว่าเปลี่ยนแปลงแต่ฉันก็ยังเป็นฉัน
ความทรงจำเจ็บปวดไม่ว่าคราไหนความรู้สึกสุขล้นไม่ว่าครั้งใดสิ่งเหล่านั้น…ยังอยู่กับฉันเสมอหัวใจฉันยังคงเหมือนเดิม…แม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนความรู้สึกทุกอย่างยังคงอยู่…ไม่เปลี่ยนสิ่งเหล่านี้เท่านั้นที่จะเป็นเครื่องยืนยันสิ่งที่เป็นประสบการณ์เฉพาะตัวสิ่งที่บอกว่าฉัน…เป็นฉันสบตาฉันแล้วเธอจะได้รู้ว่าฉัน…เป็นคนเดิม…ไม่ใช่ใครที่เธอไม่เคยรู้จัก…แน่นอน
