เมื่อ “ความรัก” เริ่มต้นขึ้นพร้อม ๆ กัน เพราะคนสองคนพบกัน รู้จักกัน เรียนรู้กัน ตกลงคบกัน แต่พอเวลาผ่านไม่ ในขณะที่อีกคนรักลึกซึ้งเพิ่มขึ้นทุก ๆ วัน วาดฝันถึงอนาคตที่สวยงาม ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต เพราะอยากจะทำให้ความรักออกมาสวยงามตามอย่างใจคาดหวัง โดยไม่มองสิ่งรอบข้าง ปิดหูปิดตา รักเดียวใจเดียว
แต่อีกคนกลับไม่คิดถึงอนาคต รับรู้เพียงแต่ว่าอยากทำวันนี้ให้ดีที่สุด พร้อม ๆ กับไม่ทุ่มเทอะไรมากมายนัก เพราะกลัวผิดหวัง กลัวเจ็บปวดเสียใจ และไม่ชอบการผูกมัด เพราะยังต้องการเปิดโอกาสให้ตัวเอง เผื่อเจอคนที่ใช่มากกว่า
เลยทำให้…รักของคนสองคน “ไม่เท่ากัน”
ในเมื่อ “รักเราไม่เท่ากัน” ทางที่ต้องจับจูงเดินเคียงข้างกันไป…จะเป็นอย่างไร? คำถามนี้คงไม่มีใครสามารถตอบมันได้ดีเท่าตัวเราเอง เพราะทุก ๆ อย่างล้วนมีเหตุผลในตัวของตัวเอง แม้คำว่า “รัก” ของคนแต่ละคนต่างกัน…บางคนรักมากจนล้นใจ แต่บางคนกลับรักบางเบาซะจนน่าใจหาย…แต่ท้ายที่สุดจุดหมายปลายทางอยู่ที่ “การกระทำ” ของคนทั้งคู่
จะก้มหน้าฝืนทนตาบอดมองไม่เห็นความจริง หลอกตัวเองไปวัน ๆ และยิ้มพร้อมน้ำตา เพราะคิดว่า “รัก” ที่เขาให้มาไม่ว่าจะมากน้อยขนาดไหนก็สุขใจแล้ว หรือเงยหน้ายอมรับความจริง ยอมรับความเจ็บช้ำกับการเลิกรา และยิ้มพร้อมน้ำตา ที่มาจากความสุขภายในใจจริง ๆ
คุณเองเท่านั้นที่มีสิทธิ์คิด มีสิทธิ์เลือกให้ตัวเองมีออกแบบฉากสุดท้ายของ “ความรัก” ให้เป็นแบบไหนหากเกิดภาวะ…รักเราไม่เท่ากัน”
