ความรักมันมีเส้นบางๆระหว่างความรักจริงๆกับการต้องการแค่ผูกมัดอยู่นะเธอ ผู้หญิงบางคนรู้แค่เพียงว่า ก็ชั้นอยากอยู่กับเขา อยากมีแฟนกับเขาบ้าง แต่ความรักที่แท้จริงมันแยกยังไงกันแน่ มาดูกันเถอะ ว่า รักแท้หรือแค่ผูกมัด กันแน่
รักคือมองไม่เห็นตัวเอง การผูกมัด มองเห็นตัวเองเป็นที่ตั้ง
เมื่อคุณรักใครสักคน ทุกอย่างที่คุณคิดจะคือเรื่องของเขา และจะเอาเขาเป็นที่ตั้งก่อนตัวเองด้วยซ้ำ แต่ถ้าต้องการแค่ผูกมัดไว้คุณจะรู้สึกว่าตัวเองนั้นสำคัญ ห่วงแต่ความรู้สึกของตัวเองมากกว่า
ความรัก = ยากเสมอ การผูกมัด = ยากแค่ตอนไม่เจอกัน
รักแท้ไม่ใช่เรื่องง่าย ทุกอย่างอาจดูสวยงามก็จริงในสายตาคนอื่นๆ แต่คนที่มีรักจริงๆจะรู้ว่าทุกอย่างมัน จริงจัง ต้องเอาใจเขาใส่ใจเรา และต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้มันดำรงอยูต่อไปให้ได้ แต่การผูกมัด คุณคิดแค่วันนี้เราจะเจอกันกี่วันต่อาทิตย์ดีนะ ความสัมพันธ์ไม่ได้ก้าวไป คุณสองคนไม่ได้โตขึ้นแต่อย่างใด
รักคือให้อิสระ การผูกมัดคือการครอบครอง
ความรักไม่ว่าอีกคนจะอยู่ที่ไหน คุณจะรับรู้และเป็นห่วงเขาห่างๆอย่างเข้าใจ แต่ถ้าขึ้นชื่อว่าผูกมัดเมื่อไหร่ละก็ คุณจะอุ่นใจก็เพียงแค่ช่วงเวลาที่เขาอยู่ด้วยเท่านั้น แต่ถ้าห่างเมื่อไหร่ละต้องมีการระแวง คิดเสมอว่าเขาจะทำอะไรที่ไหนกับใคร
รักคือพลังในการใช้ชีวิต การผูกมัดคือพลังในทางลบ
ความรักจะทำให้คุณรู้สึกว่า มีพลังในการทำทุกอย่างในชีวิต ไม่ว่ายากเย็นเพียงใด รู้สึกมีความสุขกับการใช้ชีวิต แต่การผูกมัดจะทำให้คุณเหมือนถูกหน่วงเหนี่ยว ครอบงำ ไม่เป็นตัวเอง และไม่อยากจะถูกทิ้งให้อยู่เพียงลำพัง
รัก คือ ไม่มีเวลากำหนด การผูกมัด คือ การถูกจำกัดด้วยเวลา
เมื่อคุณได้เจอความรักจริงๆ ไม่ว่าจะเวิร์คหรือไม่ มันจะเป็นเรื่องความรักที่คุณจดจำไปตลอดชีวิต แต่การผูกมัด คุณจะลืมมันไป และรู้สึกว่ามันไม่ได้มีคุณค่าในการจดจำแต่อย่างใด รักคือความทะเยอทะยาน การผูกมัดคือความไม่กระตือรือร้น เขาว่ากันว่า ความรู้สึกที่ตรงกันข้ามความรักคือ ความเกลียด สังเกตมั้ยว่าเวลาเราเลิกกับใคร ทำไมความรักมันกลายเป็นความโกรธ ขุ่นเคือง ความเกลียดกัน แต่เมื่อคุณแค่รู้สึกผูกมัดกับคนๆหนึ่ง คุณจะไม่รู้สึกโกรธแค้น ชิงชังเขาแต่อย่างใด แต่จะเป็นความพารานอย ความกังวล และคุณจะไม่ปล่อยให้ความกังวลนั้นมาเปลี่ยนความรักนั้นเป็นความจงเกลียดจงชังเป็นอันขาด
