เราคบกับเเฟนมานานตั้งเเต่สมัยเเฟนเรียนจนตอนนี่จบจนเปนผู้กอง..เเต่เรายังเรียนอยู่ปีสี่ตั้งเเต่คบกันตั้งเเต่ปีเเรกจนตอนนี่เข้าปีที่5เวลาไปกินหรือซื้ออะไรเเฟนจะรอให้เราออกตลอดจนบ้างครั้งเราต้องทำเป็นไม่จ่ายเค้าจึงจ่าย…เวลาเราอยากได้อะไรต้องบอกเค้าเค้าถึงจะซื้อให้พอซื้อให้ก้อชอบมาพูดตอนหลังในทำนองว่าราคามันมากเเต่เราก้อไม่เคยขอให้เค้าซื้ออะไรให้เรานะ…..เเต่ผิดกันเค้าทุ่มเทกับทางบ้านเค้ามากน้องสาวเค้าอยากได้ไอโฟนเค้าก้อจะจัดให้ทั้งที่ตังก้อไม่มี…..เรื่องปัญหาเวลาเค้าไม่มีเงินเค้าจะเล่าให้เราฟังตลอดเเต่กับทางบ้านเค้าไม่เคยพูด………เราควรทำไงดีบ้างครั้งก็อดน้อยใจ….คือเค้าทำงานอยู่สามจังหวัดค่ะลงมาที่ก็หมดกับที่บ้านเค้าเยอะมาก…เเต่กับเราเค้าไม่เคยถามสักคำว่ามีตังพอใช้ไหม….เเต่เราจะคอยถามเค้าตลอด…..เราคิดมากกรือเค้าเห็นเเก่ตัว
