มารู้จักกับคำว่าล่วงเกินของผมก่อนนะครับ ล่วงเกินสำหรับผมคือการที่ผมกับแฟนไม่เดินจับมือกัน ไม่เดินกอดกัน ไม่เดินควงแขนกัน ไม่สัมผัสหรือแตะเนื้อต้องตัวกันโดยไม่จำเป็น และไม่ไปอยู่ในที่ลับตาคนหรือในที่เปลี่ยว…มาเข้าเรื่องกันดีกว่า คือผมมีแฟนคนหนึ่งซึ่งอายุน้อยกว่าผม1ปีหรือเรียกได้ว่าเป็นรุ่นน้องผม และผมก็อายุ16ปลายๆจะ17ปีล่ะ ผมกับน้องเขาเนี่ยคบกันมาหลายเดือนจนจะครบ1ปีล่ะ ปกติผมกับน้องเขาเนี่ยจะหาเวลาว่างๆช่วงเสาร์-อาทิตย์ไปเที่ยวกันเดือนละ1-2ครั้งเท่านั้น แล้วแต่ละครั้งผมจะไปเที่ยวกับน้องเขาเนี่ยผมก็ต้องขอพ่อกับแม่น้องเขาตลอด(พ่อน้องเขาเป็นตำรวจและค่อนข้างดุ)เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาแอบหนีเที่ยวกัน และเวลาเที่ยวนั้นผมจะไปรับไปส่งน้องเขาตลอดและกลับบ้านไม่เคยเกิน1ทุ่มครึ่ง ถ้าเลทเวลามืดสุดก็แค่2ทุ่ม แล้วเวลาไปเที่ยวผมไม่เคยจับไม้จับมือน้องเขาหรือแตะเนื้อต้องตัวน้องเขาเลยนะจนแฟนผมบางครั้งก็คิดไปเองและน้อยใจว่าผมไม่สนใจเขาผมไม่รักเขา แต่จริงๆผมรักเขานะครับ รักมาก แล้วตอนไปไหนมาไหนผมไม่เคยที่แบบจะพาน้องไปที่ลับตาหรือที่มืดๆเลย ยกเว้นแต่จะไปดูหนังกัน ผมทำแบบนี้จนพ่อกับแม่น้องเขาก็ไว้ใจผมนะ ผมไม่รู้ว่าผมเคยทำให้น้องเขาเสียใจหรือเปล่าแต่น้องเขาชอบไปคุยกับเพื่อนและพ่อแม่เขาว่าผมไม่สนใจเขาเลย ผมทำหน้าที่แฟนไม่ดี ผมไม่มีเวลาว่างให้เขาเลย ผมทำเหมือนเขาไม่มีแฟนทั้งๆที่เขาก็มีผมเป็นแฟน จนเมื่อสองอาทิตย์ก่อนเขาโทรมาบอกเลิกกับผมแล้วให้เหตุผลว่าผมไม่รักเขาแล้ว ผมไม่สนใจเขาเลย ทำตัวเหมือนเขาไร้ค่าเป็นสิ่งสกปรกที่ไม่กล้าจับไม่กล้าดม ตอนนี้ผมเสียใจมากนะที่เขาพูดกับผมแบบนี้ ที่ผมทำแบบนั้นก็เพื่อผมให้เกียรติกับผู้หญิงนะ ผู้หญิงต้องรักนวลสงวนตัวไม่ใช่เหรอครับ แล้วที่ผมไม่แตะเนื้อต้องตัว ไม่เดินจับมือ เดินกอดกัน หอมแก้ม นี่ผมผิดเหรอครับ หรือผมทำมากเกินไปครับ
