เราคุยกับผู้ชายคนนึง เขาอายุห่างกับเรา12ปี เรายังเรียนอยู่เลยค่ะ เขาทำงานแล้ว เรื่องของเรื่องก็คือ เขามาจีบเรา ตอนแรกไม่เล่นด้วย แต่เราเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างแพ้ผู้ชายเอาใจใส่เทคแคร์อะไรทำนองนี้ค่ะ แพ้ความใกล้ชิดด้วย เรายอมเขาทุกอย่าง ยอมให้เขาเป็นผู้ชายคนแรก รู้สึกดีนะคะ ตอนแรกเราคิดว่าเขาจะทิ้งเรา ท่าทางบางทีเหมือนคนจะฟันแล้วทิ้ง เขาค่อนข้างเจ้าชู้ วันนั้นเรานัดกันไปหลังจากที่เราเลิกเรียน ไปม่านรูด นั่นเป็นครั้งแรกในชีวิตเลย เขาก็กอดเรา มาส่งเรา เราเดินเข้าบ้านรึยังก็ไลน์มาถาม ยังเจ็บมั้ยอะไรมั้ย ตอนนั้นเราเข้าโหมดอินเลิฟสุดๆค่ะ ทีนี้เราทำให้เขาตกงานค่ะ ช่วงแรกๆเราพยายามติดต่อ เขาก็ยังคุย แต่พอหลังจากนั้นเขาก็ไม่ยอมตอบเราอีกเลย เขาบอกเราว่าเขาอยากจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ นั่นหมายถึงเขาไม่ต้องการเราแล้ว ตอนนั้นเจ็บมากค่ะ ส่องทุกวัน เราทำใจไม่ได้จริงๆเพราะเขาเป็นผู้ชายคนแรกของเรา เรารักเขามาก เขาหายไปเดือนกว่าๆแล้วเขาก็ทักมา ตอนแรกตกใจมาก คำถามเต็มหัวไปหมด กะจะตอบแบบเย็นชา แต่สุดท้ายเราก็คิดถึงเขามากจริงๆ ไปบอกคิดถึงเขา แล้วนั่นก็เป็นจุดที่ทำให้เรากับเขาได้กลับมาคุยกันอีกครั้ง ตอนนี้เขายังหางานทำไม่ได้ เขาคอยขอเงินจากเรา แน่นอนว่าเราก็ค่อนข้างลำบาก เพราะว่าเรายังไม่มีรายได้ บางทีเวลาเขาอารมณ์ไม่ดี เขาไม่แคร์เราเลยค่ะ เราจะไม่สบายหรืออะไรก็ตาม เราต้องคอยตามง้อตลอด ท้อ เหนื่อยมาก แต่ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเราไม่ทิ้งเขาไปสักที พอเวลาเราเครียดจริงๆ เราก็ปล่อยเขาเหมือนกันค่ะ ถ้าเขามาเครียดมานอยใส่ เราก็ปล่อย เขาก็จะมาตามง้อ มาให้กำลังใจ พูดดี บางทีเขาก็ชวนเราไปอย่างว่าอีก เขาแทบจะไม่บอกรักเราเลย แต่ไม่กี่วันที่ผ่านมา มีช่วงที่เขาทำตัวน่ารักมาก ทั้งบอกรักทั้งคอยให้กำลังใจ บางทีเหนื่อยนะคะ เขาคุยเยอะ อยากจะรู้จริงๆว่านี่เขารักเรา หรือเขาไม่ปล่อยเราไปเพราะเรายอมนอนกับเขา เพราะเราคอยหาเงินให้เขา เพราะเราเป็นฝ่ายที่จะยอมที่จะง้อตลอด มันเพราะแบบนั้นรึเปล่าคะ #แท็กผิดห้องขออภัยนะคะ
