คือว่า เพิ่งเริ่มจะคบกับพี่คนหนึ่ง แต่ว่า พี่เขาจะมีงานเยอะมาก แม้กระทั้งเสาร์อาทิตย์ก็ยังต้องทำงาน เขาเป็นคนที่ ทุ่มเทให้กับงานมากค่ะเขาก็จริงใจดีค่ะ โทรหาทุกวัน บางวันก็สองสามครั้ง หรือไม่ก็ส่งไลน์หา จะบอกว่า อยู่ตรงไหน กลับถึงบ้านแล้วนะ แต่เวลาเจอกันน้อยมาก เจอกันที ก็ไม่ถึงสอง ชม. โดยรวม หนึ่งเดือนที่ผ่านมา เราเจอกัน 4 ครั้งค่ะ เขาบอกว่า จะพยายามหาเวลาให้เรา แต่พอถึงเวลาจริงๆ ก็จะมีงานด่วนตลอด พี่เขาเป็นช่างวิศวะ ค่ะ ก็จะมีพวกงานด่วนตลอด แบบลูกค้าต้องการวันนี้ ไม่เคยปฎิเสธลูกค้าเลย ทั้งที่เป็นวันอาทิตย์จึงไม่มีเวลาให้เลย เราต้องเป็นฝ่ายหาเวลาให้เขา เช่นเลิกงาน โอเค จะรอเจอนะ แต่บางครั้ง ก็ไม่ได้เจอ เพราะกว่า เขาจะเสร็จงาน ก็ดึกแล้ว แต่เขาก็จะโทรหาเรา บอกคิดถึง เป็นห่วงตลอด ตอนนี้ ความรู้สึก มันเหมือน ว่า เราจะไปไม่รอดนะ ถ้าเขายังมีชีวิตแบบนี้ คือ เอาเวลาทั้งหมดไปอยู่ที่งาน เพราะทุกวันนี้ ก็เหมือนตัวเองไม่มีแฟนนะ อ๋อ ลืมบอกไป พี่เขาแจ้งจำนง ว่า เราเป็นแฟนเขา แต่เรายังไม่กล้ายอมรับ เพราะว่า เรื่องเวลาที่เราไม่เคยตรงกัน เวลาที่จะเรียนรู้กันมันน้อยมาก จึงไม่กล้าฟันธงว่า พี่เขาเป็นแฟน เพราะความรู้สึกมันเหมือนยังตัวคนเดียว ไปดูหนังคนเดียว ไปเที่ยวกับเพื่อน เคยคิดว่า ถ้าเราเกิดต้องการความช่วยเหลือด่วน แล้วเขาจะมีเวลาให้เราเหรอ เพราะเราไม่รู้ว่า เขาจะติดงานที่ไหนยังไง พี่เขาต้องไปกลับต่างจังหวัดทุกวัน เช่น ชลบุรี ระยอง ตามไซด์งานตอนนี้ความรู้สึกที่ชัดเจน คือ ไม่รู้สึกดีใจ หรือ กระตื้อรือร้น เวลาเขาโทรมา มันเหมือนเฉยๆ เราเพิ่งเริ่มต้น กันได้ เกือบสองเดือนแล้วค่ะ หรือเราใจร้อนเกินไปค่ะ ที่อยากมีเวลาร่วมกัน เพื่อเรียนรู้กันให้มากกว่านี้พี่เขาอายุ หลักสี่ แล้ว เราก็สามปลายๆ ค่ะ เราเป็นโสดมา สิบกว่า ปี เพราะยังฝั่งใจกะรักครั้งสุดท้าย จึงทำให้เปิดใจยาก พอจะเปิดใจ เจอแบบนี้ ก็รู้สึกว่า อยู่คนเดียวต่อดีมั้ย เพราะสถานะภาพตอนนี้ ก็ไม่ต่างกับเป็นโสดค่ะ หรือเราควรจะพูดกับพี่เขาตรงๆ แต่เคยพูดอ้อมไปหลายครั้งแล้ว ทั้งที่ปากเขาบอกว่า อยากเจอเรา คิดถึงเรา แต่ไม่มีเวลาให้ เราก็บอกว่า เป็นที่พี่ต้องจัดการตารางชีวิตตัวเองแล้วนะ เราพร้อมจะให้เวลาเขาเสมอมีใครเป็นเหมือนเราบ้างมั้ยค่ะ ควรทำยังไงดีค่ะ คบต่อ หรือว่า เลิกคบดีค่ะ
