การทำตัวเป็นคนรักอารมณ์แปรปรวน เดี๋ยวหวานแหวว เดี๋ยวเย็นชา อีกฝ่ายย่อมหวั่นไหว รู้สึกไม่มั่นคง
ทำตัวลึกลับเกินไป
ต้องโทษความเป็นตัวของตัวเองและความมีโลกส่วนตัวสูง เราไปไหนมาไหน ทำอะไรไม่เห็นต้องคอยรายงานใคร ช่วยไม่ได้ที่อีกฝ่ายจะระแวงหึงหวง
ไม่โทรบอกกล่าว
เวลาอยู่ด้วยกัน เราก็ทุ่มเทเต็มที่ แต่เดินทางบ่อยและไม่เคยโทรฯ หาเลยระหว่างที่ไม่อยู่คู่รักทุคนต้องการกำลังใจ เมื่อขาดหายไปแบบนี้ความหึงหวงจึงปะทุ
ไม่บอกว่าต้องการความเป็นส่วนตัว
ถ้าคู่ของเราเป็นพวกสังคมจ๋า เขาคงไม่สนใจว่ามีคนประเภทที่ต้องการอยู่คนเดียวบ้างบางเวลา เพราะฉะนั้นจึงต้องอธิบายให้เขาเข้าใจว่าอาการปลีกวิเวกแบบนี้ไม่เกี่ยวกับ เขา แต่เป็นนิสัยของเราเท่านั้น
บอกไปเลยว่ามีเขาคนเดียวเท่านั้น
นี่คือไม้ตายสุดท้ายในการรับมือกับคนขี้หึง คือบอกไปเลยค่ะว่ามีเขาคนเดียวเป็นเจ้าของหัวใจ รักจัง โคตรเอ็งเลย อะไรประมาณนั้น ถ้าเขายังไม่คลายความหึงหวง หาใหม่ดีกว่าเนอะความหึงหวงถ้ามีแค่นิดๆ หน่อย ชีวิตรักจะสดชื่น แต่ถ้ามันเกินไปมันบั่นทอนความสัมพันธ์ค่ะ
