เมื่อประมาณ 1 อาทิตย์ที่แล้ว เรากับเพื่อนๆไปเที่ยวผับดังแห่งหนึ่งย่าน RCA พอแด๊นซ์ได้สักพักก็มีผู้ชายโต๊ะตรงข้ามมาสะกิดเรา แล้วก็เขาก็ขอเบอร์ขอไลน์เรา เราไม่ได้ให้เบอร์ แต่ให้ไลน์ไปเราก็เล็งเขาอยู่เหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้อะไรมาก แล้วก็มาเต้นด้วยกัน ..ทีนี้พอตอนจะกลับก็ไปนั่งคุยกันโซนอื่นแล้วเขาก็บอกว่าเดี๋ยวไปส่งเราที่บ้านได้ไหม เราก็บอกไปส่งได้แต่เราจะเอาเพื่อนเราไปด้วยนะ เขาก็โอเค แค่ไปส่งตามนั้นที่ตกลงกันคือไม่มีใครเมานะคะ เราไม่เมา เขาไม่เมา แต่ระหว่างนั่งรถก็คุยกันเรื่อยเปื่อย แต่เรารู้สึกชอบเขาแล้วตอนนั้นคือเขาเป็นผู้ชายโปรไฟล์ดี มีฐานะ ชาติตระกูลดี แต่เวลาคบผู้หญิงคนไหนก็ตามเขาจะเป็นฝ่ายโดนทิ้งตลอดคือเขาบอกเราว่าพึ่งอกหักมาหมาดๆ พึ่งเลิกกับแฟนได้ 3-4เดือน แต่ยังเจ็บอยู่ รู้สึกเข็ดหลาบมาก และอยากจะมาเที่ยวให้หายเครียด เพราะเรื่องความรักเขาต้องพักงานเลย คือความรักสำคัญต่อชีวิตเขามากจากที่เขาพูดอะนะคะวันนั้นพาเพื่อนไปส่งที่ห้อง แล้วเรากับเขาก็ขับรถคุยกันต่อ ในรถเขาบอกแล้วนะคะว่าอยากจบกับเราแค่นี้ แค่มาส่งแต่เราไม่อยากจบเอง เรายื้อเขาไว้ ไม่ยอมลงจากรถเขาด้วย เขาบอกว่าถ้าคุยต่อมันต้องยาวแน่
***ปัญหาคือตรงนี้เลยค่ะ -เขาเป็นอาจารย์ของมหาวิทยาลัยอินเตอร์ชื่อดังแห่งหนึ่ง (อึ้งไปแปปนึ่งตอนเขาบอก)-เราเรียนมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง คนละที่กับเขา-เขาอายุห่างเราประมาณ 20 ปี (หน้าตาและหุ่นเขาดูเด็กเหมือน25-26 ปีเองค่ะ )เขาให้เหตุผลที่ไม่อยากไปต่อกับเราคือ” เขาเป็นอาจารย์ เราเป็นนักศึกษา และเจอกันในผับ มันเป็นสถานที่อโคจร และมาเพื่อสนุกเท่านั้น”จากที่เราฟังเขาพูดดูเหมือนเขาเป็นห่วงภาพพจน์และการเข้าสังคมของตัวเองด้วย และเขาก็อายุมากแล้วอยากคบคนที่จะใช้ชีวิตด้วยจริงๆเขาบอกว่าเรายังเด็ก ยังมีอนาคตอีกไกล เขาไม่อยากทำลายอนาคตเรา และไม่อยากให้เราไปทำให้เขาเจ็บปวดกับความรักอีกเขายังไม่เคยแต่งงาน ไม่เคยมีลูก แต่เคยมีแฟน และคิดว่าจะไม่คบใครอีกเลยด้วย และเขาไม่รู้จักเรามาก่อนที่จะคบเป็นแฟนและก็ไปที่บ้านเขา เขาพยายามเลี่ยงที่จะใกล้ชิดเรา คือไม่อยากที่จะฉวยโอกาส เขาก็บอกว่าไม่อยากมีอะไรกัน เพราะจะผูกพันธ์กันแต่เราก็ชอบเขา แล้วเราก็โสด ก็เลยมีอะไรกันจนได้ พอเช้ามาเขาก็มาไปส่งเราแต่หลังจากมีอะไรกัน ท่าทางเขาเปลี่ยนไปคือเหมือนเขายังไม่อยากให้เราไป จากตอนแรกๆคือจะไปส่งเราให้ได้ แต่เราก็ยื้อเขาไว้จนได้คือเขาก็พูดชัดเจนแล้วว่าไม่อยากคุยต่อ หรือสานสัมพันธ์ต่อ ตั้งแต่แรกแล้วเราก็เริ่มคิดมากละ เพราะชอบเขาละ เราก็ยื้อไว้อีกว่าอย่าพึ่งหายไปกระทันหัน ยังไม่พร้อมทำใจที่จะแยกกันไปเขาก็บอกว่าตั้งแต่อกหักก็เที่ยวค่อนข้างบ่อย แต่ไม่เคยพาผญมาบ้านและมีไรกัน มีเราที่เขาทำแบบนี้คนแรก
เราคิดมากมา 1 อาทิตย์เต็มๆจากคืนนั้น ปกติเราไม่ค่อยเที่ยวและไม่ค่อยเจอผู้คนเท่าไรเขามองว่าเราเป็นคนเที่ยวบ่อยและเจ้าชู้ทั่วๆไป แต่เราไม่ใช่แบบนั้น และเราอยากคบคนที่จริงจังกับเราซึ่งก็รู้ดีว่าในไนท์คลับมันหารักแท้ยาก แต่ใจเราไปกับเขาแล้ว เราก็ไม่เคยเที่ยวแล้วไปนอนกับใครแบบนี้เหมือนกัน เราแก้ปัญหาไม่ได้ บางทีก็คิดแล้วก็แอบร้องไห้ เพราะอยากคบกับเขา แอบเสียดายเขาอยู่ ยังไม่อยากให้เขาตัดขาดไป
เราควรทำอย่างไรคะ เราเข้าใจเหตุผลเขานะเพราะเขาโตเป็นผู้ใหญ่มากแล้ว เรายังไม่มีประสบการณ์เยอะเหมือนเขาที่คุยกัน เขาก็พูดแต่เรื่องความรักตลอด น่าจะเป็นคนที่จริงจังและอินกับรักมาก พอผิดหวังเขาคงจะเจ็บมากๆเราเองก็เคยมีแฟนมาเหมือนกันก็เคยอกหักมา แต่คิดว่าพี่เขาน่าจะเจ็บปวดและทรมานมากกว่าเราเยอะ
แต่เราชอบเขาอะค่ะ เราควรทำใจได้แล้วใช่มั้ย ควรจะยอมรับความจริงใช่มั้ยคะ เราเต็มใจมีอะไรกับเขาเอง และมีความสุขที่อยู่กับเขาวันนั้น แต่แค่ช่วงสั้นๆเขาดูเป็นสุภาพบุรุษ ไม่เหมือนผู้ชายคนอื่นๆที่เคยเจอ เรารู้สึกดีมากคืนนั้นด่าได้ค่ะ แต่ด่าแรง เราคิดว่าเราไม่ได้ทำอะไรผิดนะ เขาก็ไม่ผิด ที่ผิดคือหัวใจเขาดันไปผูกมัดกับเขาเอง
